
အရမ္းရင္းႏွီးခဲ႕ၾကတာပဲ ရင္ခြင္ႏွစ္ခုေပါ႕
ကမာၻတစ္ခုလုိပဲ ပန္းေတြအဆုပ္လုိက္ပြင္႕ဖူးတယ္
ေတးသြားခ်ဳိေတြ သီကုံးတတ္တဲ႕ ငွက္ကေလးရွိဖူးတယ္
ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ေတြေရာ..
အနာဂါတ္ေတြေရာ..
ငါကုိယ္တုိင္မသိခဲ႕တဲ႕ ခြန္အားေတြေရာ...
တစ္ခါက ဧဒင္လုိ အၿပဳိင္အဆုိင္ ႀကီးက်ယ္ခဲ႕တယ္။
အခုေတာ႕ ရင္ခြင္ႏွစ္ခုၾကား ဆူးေတြျခားေပါ႕
ကမာၻပ်က္တစ္ခုလုိပဲ ပန္းေတြအဆုပ္လုိက္ေႄကြေနတယ္
ေတးဆုိငွက္ေတြလည္း အေ၀းကုိေျပး လြမ္းေတးသီေနတယ္
ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ စုတ္တံ..
အနာဂါတ္ ေဆးစက္ေတြနဲ႕..
ငါရဲ႕ ဧဒင္ကုိ အစိမ္းေရာင္ မင္းသုပ္ပစ္ခဲ႕တယ္။
မင္းကုိယ္တုိင္ေရြး ေဆးခ်ယ္ခဲ႕တဲ႕လမ္း
အစိမ္းေရာင္သမ္း စုတ္ခ်က္မလန္းလည္း
ဒီလမ္းကုိ မင္ေရာငါေရာ ရဲရဲေလ်ာက္ရမယ္
နာက်င္မယ္ဆုိတာသိလည္း...
အခုေတာ႕
ငါ႕ရဲ႕ဧဒင္မွာပဲ နာက်င္မူေတြကုိ
ေကာ္ဖီခါးတစ္ခြက္လုိ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခဳိက္ ငါေသာက္တတ္ေနၿပီ။
တိတ္ဆိတ္မူရပ္၀န္း အစိမ္းေရာင္လမ္း
သေကၤတအႏြမ္းေတြနဲ႕ အရင္လုိမလန္းဆန္းနုိင္ေတာ႕တဲ႕
အစိမ္းေရာင္ ငါ႕ရဲဧဒင္မွာ
မင္းအတြက္ တုန္႕ျပန္မူေတြဟာ မလွပနုိင္ခဲ႕ရင္
တစ္ခါတစ္ေလ ေျပာျပမွသိမွာထက္
တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ၾကား ....
သူစိမ္းလုိေနၾကတာ ပုိေကာင္းမယ္...။

1 comment:
ကဗ်ာကေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ဗ်ာ ..
ေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္တယ္ ... တာယာမင္းေ၀ လား
ထင္ရတယ္ .... ေကာ္မန္႕မေရးပဲကို မေနႏုိင္
ျဖစ္ရတယ္ ... အားေပးတယ္ဗ်ာ
Post a Comment